top of page

Uitvaart in de kerk

Het overlijden van een geliefde persoon is een ingrijpend gebeuren in het leven. Veel mensen kloppen dan aan bij de Kerk. Ook als hun contact met de katholieke geloofsgemeenschap op andere momenten oppervlakkig is, vragen nog veel families de Kerk om het afscheid van een dierbare overledene te verzorgen. De Kerk doet dit omdat het aansluit bij de essentie van het christelijk geloof: de verrijzenis van de Christus waaraan iedere gelovige eens deel zal krijgen.

Wat de Kerk verwacht

Christenen geloven dat Jezus door God zelf over de grens van de dood heen gebracht is tot nieuw en eeuwig leven. Dat is de kern van ons geloof. Nog helemaal gebonden aan de eindigheid en vergankelijkheid van ons aardse leven, vieren we dat we nu reeds deel hebben aan het Pasen van de Christus.

De Kerk wil de overledene in deze ultieme overgang begeleiden en haar of hem aan God toevertrouwen. Dat is wat de Kerk van de uitvaart verwacht: de viering van het paasmysterie waarin de overledene is binnentreden.

De kerkelijke uitvaart is in de eerste plaats verrijzenisliturgie en niet een afscheidsviering. Het is een bijeenkomst van gelovige mensen die hun gemeenschappelijk verrijzenisgeloof belijden en uitzingen, die luisteren naar Gods Woord en bidden.

Wat de familie (vaak) verwacht

Voor veel mensen is de uitvaartliturgie tegenwoordig een afscheidsviering geworden. Men wil in de eerste plaats terugblikken op het leven dat voorbij is en gedenken wie deze overledene geweest is voor de familie, de vrienden, de collega’s, de gemeenschap.

Familieleden doen vaak geen beroep op de Kerk als gemeenschap van gelovigen die verbonden zijn door hun paasgeloof, maar op een instelling die faciliteiten aanbiedt om een viering mogelijk te maken.

De kerkelijke uitvaart als verrijzenisliturgie is niet onverenigbaar aan de hulde en gedachtenis van een persoon zoals zij of hij gekend is. De Kerk viert Christus’ Pasen naar aanleiding van het overlijden van deze unieke persoon.

Hoe vieren wij de uitvaartliturgie?

Eigenlijk vieren we de verrijzenisliturgie in twee onlosmakelijk met elkaar verbonden delen:

De uitvaartliturgie rond de overledene, die een centrale plaats krijgt in het kerkgebouw, en de eucharistie op een zondag enkele weken later om met de plaatselijke geloofsgemeenschap in de eucharistie te vieren dat deze dierbare overledene nu deel heeft aan de verrijzenis waarin Christus ons is voorgegaan.

Het ‘bindend symbool’ tussen beide vieringen is het ‘verrijzeniskaarsje’ met de naam van de overledene, dat tijdens de uitvaart ontstoken wordt aan de paaskaars en dat bij het begin van de eucharistieviering opnieuw wordt aangestoken.

CONCREET VERLOOP

In overleg met de familie wordt de datum voor de uitvaart overeengekomen. Meestal gebeurt dit via de begrafenisaannemer die door de familie van de overledene wordt aangesteld. Op het overlijdensbericht wordt best als omschrijving gebruikt: ‘De verrijzenisliturgie zal op die dag, in die kerk plaatsvinden.’

De eucharistieviering vindt later plaats op een zondag.

Er kan ook steeds een persoonlijke misintentie worden aangevraagd ter nagedachtenis van de dierbare overledene via MISINTENTIES, op het secretariaat en voor of na een viering

bottom of page